Οκ όσοι με γνωρίζουν γνωρίζουν ότι πολιτικά δεν ήμουν ποτέ ενεργοποιημένη, άνηκα παραδοσιακά στο σύνολο των μάλλον αδιαφόρων απογοητευμένων, με μικρές ψυχικές και ηθικές ανατάσεις κατά την περίοδο των εκλογών όπου googlaρα λίγο τους υποψηφίους και πήγαινα να ασκήσω το δικαίωμα καλή τη πίστη και ελπίζοντας πως δεν θα έχω κάνει πολύ κακό στην χώρα από την εκάστοτε επιλογή μου.
Η γενική μου πεποίθηση πλέον τείνει να έχει κατασταλάξει: τα δύο μεγάλα κόμματα είναι η ίδια εταιρεία και περνάει τα ίδια πράγματα τα οποία συνολικά δεν γίνονται για το καλό της χώρας αλλά για το καλό κοινωνικών υποσυνόλων εις βάρος άλλων. Η αριστερά είναι γραφική με δηλώσεις του τύπου έξω από την ΕΕ κλπ... Από προσωπική εμπειρία γνωρίζω ότι αν δεν μας τραβήξουν αυτοί στο 80% των περιπτώσεων (και λίγες λέω) εμείς δεν θα έχουμε άποψη για τίποτα, δεν θα παρακολουθούμε τπτ και δεν θα είμαστε μέσα σε τπτ και οι εξελίξεις τρέχουν και στο εξωτερικό εκτός από την Ελλάδα.. Ο Τσίπρας πήγε να πει κάτι διαφορετικό και κατέληξε στα ίδια, αν και στην αρχή ίσως ταίριαζε πιο πολύ στο τεχνοκρατικό προφίλ μου.. Ακροδεξιές, ακροαριστερές και γενικώς ακρότητες δεν σχολιάζω καν-είμαι εκτός και πάει και τελείωσε...
Οπότε έχω καταλήξει ότι από κόμματα κανένα δεν με πείθει. Κι οπότε για να επιλέξω κάτι και να κρίνω κάτι ή κάποιον προσπαθώ να κρίνω μεμονωμένα άτομα..
Πάμε λοιπόν για την σημερινή κυβέρνηση-την ανασχηματισμένη, η οποία ωστόσο αποτελείται σχεδόν από τα ίδια άτομα της προηγούμενης κυβέρνησης... Την λογική που είναι τα ίδια άτομα κι ιδιαίτερα κάποια από τα πιο αποτυχημένα δεν την καταλαβαίνω... είναι δλδ στο σκεπτικό ότι ο κόσμος είναι βλάκας και δεν θα καταλάβει την διαφορά εάν ο Παπακωνσταντίνου αντί για υπουργός οικονομικών θα είναι ενέργειας κ περιβάλλοντος; ή μήπως είναι γιατί εντάξει, μπορεί να μην τα κατάφεραν με την πρώτη αλλά ας τους δώσουμε άλλη μία ευκαιρία, καλά παιδιά είναι στην τελική, εξάλλου αν δεν τα καταφέρουν τι είχαμε τι χάσαμε;
Οπότε εξαρχής θεωρώ σχεδόν αποτυχημένη την απόπειρα... Υπάρχουν όμως και κάποια νέα πρόσωπα... Και συγκεντρωμένα διάβασα τα short cv τους εδώ. Κι από αυτά που διάβασα παρατηρώ:
-Έχουμε 7 νέα πρόσωπα. Εξ αυτών οι περισσότεροι είναι υφυπουργοί και δύο υπουργοί.
-Διαβάζοντας τα βιογραφικά, από άποψη σπουδών γνώσεων και καταλληλότητας, καθώς και συνάφειας με το αντικείμενο, ξεχωρίζω τους κ. Λαμπρινίδη και τον κ. Τζωρτζάκη (που μου φαίνεται κι ο πιο κατάλληλος για την θέση που πήρε σε σχέση με τους υπολοίπους). Επίσης εκτιμώ το βιογραφικό του κ. Μοσιάλου αλλά θεωρώ ότι θα ήταν πιο κατάλληλος για το υπουργείο υγείας.
-Αυτό που παρατηρώ στους υπολοίπους είναι ότι εκτός από ένα δίπλωμα/πτυχίο ή μεταπτυχιακό/διδακτορικό δεν ξεχωρίζουν για κάτι άλλο πέρα από την πορεία τους στο κόμμα. Μα αυτό δεν μου λέει κάτι αγαπητοί μου, εκτός του ότι δεν είναι πιθανό να υποβάλλεται παραίτηση. Οκ καλό για τον ΓΑΠ αυτό φαντάζομαι... Για τις ευθύνες που έχετε αναλάβει που θα προσφέρει αυτό όμως;
Αυτές είναι οι σκέψεις μου προς το παρόν. Προσωπικά αν αυτό ήτανε όλο κι όλο ο,τι είχε να προτείνει θα είμαι το απόγευμα Σύνταγμα. Δεν με πείθει η Κυβέρνηση, δεν με πείθει ότι έχουν καταλάβει τι συμβαίνει και με τις κουτοπονηριές αυτές τις ώρες δεν νομίζω ότι θα έχουμε αποτέλεσμα...
