Πρώτη ημέρα μετά την εκλογική αναμέτρηση με τα πιο out of the blue (και ταυτόχρονα αναμενόμενα να είναι out of the blue) αποτελέσματα. Να, τι κράτησα εγώ:
1) Μπορείς να ψηφίσεις σωστά αν το αποφασίσεις. Μπορείς να αποφασίσεις ποιο κόμμα θα επιλέξεις και μπορείς να χάσεις δυο ώρες από τη ζωή σου να δεις τι έχει κάνει ο κάθε υποψήφιος, ποιο είναι το βιογραφικό του και ποιες εν γένει οι απόψεις του (να'ναι καλά το ίντερνετ). Επίσης μπορείς να δεις σε πόσα σκάνδαλα έχει μπλέξει κι εάν. Όλα αυτά σε βοηθούν να μην κοιτάς το ψηφοδέλτιο με μάτι αγελάδας και να ψηφίζεις τα ονόματα λες και ψάχνεις για το νέο καρτούν της χρονιάς.
2) Το ότι αποφασίζεις να κάνεις την διαδικασία που περιγράφεται στο 1) και κολλάς στο ποιο κόμμα θέλεις να επιλέξεις κάτι πάει να πει. Μπορείς να το δεις με κέντρο εσένα ('μάλλον εγώ έχω πρόβλημα') αλλά εν προκειμένω μπορείς να το συζητήσεις και να δείς ότι κι άλλοι γύρω σου έχουν πρόβλημα με τις επιλογές που τους δίνονται. Οπότε μάλλον τα κόμματα δεν εκφράζουν τον λαό.
3) Το ότι τα κόμματα δεν εκφράζουν τον λαό μπορούμε να το δούμε λίγο φιλοσοφικά. Προσωπικά το έχω ξαναδει (και ξαναπεί),
τα τελευταία χρόνια το τι γίνεται εντός κι εκτός Βουλής είναι ασύνδετο. Ο λαός πλακώνεται στα χημικά, χτυπιέται με τα ματ, χτυπιέται μεταξύ του, φωνάζει, συγκεντρώνεται και ρίχνει μούτζες (και ναι, μεγάλο μέρος του λαού αυτού ήταν βολεμένο από το σύστημα και είχε πελατειακές σχέσεις με αυτό και κάνει σαν να του φάγαν το μπιφτέκι που έτσι κι αλλιώς το είχε φάει από άλλον). Παράλληλα στη Βουλή χαμπάρι.. τσακώνονται για το ποιος ήτανε πιο μάγκας το '73 και ποιος κυβερνούσε περισσότερο και μετά ανενόχλητοι ψηφίζουν. Αυτό το χάσμα σαν να μεγάλωσε με τις εκλογές. Οι δύο μεγάλοι δεν το έπιασαν αρκετά γρήγορα, οι μικρότεροι το εκμεταλλεύτηκαν, τα υπάρχοντα κόμματα σαφώς δεν εξέφρασαν απόλυτα το λαό (πλειοψηφία δεν είδαμε πουθενά). Τα υπάρχοντα κόμματα πρέπει να πεθάνουν: ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;;;
4) Μπήκε η ΧΑ στην Βουλή. Αυτό με τρομάζει, έπεφτα για ύπνο χθες το βράδυ και έβλεπα εφιάλτες ότι βρίσκουν μόνους τους μετανάστες στο Μεταξουργείο και τους χτυπάνε σαν να'ναι χταπόδια. Δεν το αντέχω αυτό, σκέφτομαι στρατιωτικούς χαιρετισμούς, τους χαιρετισμούς των παιδιών στη Θεσσαλονίκη που έβλεπα χθες το βράδυ. Εμένα
δεν είναι δυστυχώς μάλλον αυτή είναι πλέον η χώρα μου. Κρατάω ένα τουιτ που διάβασα: "Χρυσαυγίτης δεν είναι πλέον ο σκίνερ με το τατουάζ. Είναι ο υπεράνω πάσης υποψίας γείτονάς σου". Φασισμό δέχεται πλέον αυτός που σου λέει για τους ξένους εργάτες στην οικοδομή, για την εγκληματικότητα στο κέντρο, για την Ελλάδα ως πρωτοπόρο στα πάντα και τον πόλεμο που δεχόμαστε προσωπικά ως έθνος. Το ότι η ΧΑ υποστηρίκτηκε πολύ από τους νέους μπορώ να το δικαιολογήσω μονάχα με βάση τον παραλογισμό και το πάθος της νεότητας, την ευκολία της να στρατευτεί και να σηκώσει τα πάντα στο ρεύμα της. Λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να τα υποστηρίζει αυτά. Και δυστυχώς για όλους μας δεν νομίζω ότι μπορεί να αντικρουστεί με λογικά επιχειρήματα. Πάντως μπαίνουμε σε επικίνδυνα μονοπάτια, προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη όμως ότι στις επόμενες εκλογές θα έχουμε κόμματα πιο κοντά στα θέλω μας και θα επιστρέψουμε στην πραγματικότητα.
5) Πέραν της κοινωνικής διάστασης του γεγονότος πιστεύω ότι η ΧΑ κοινοβουλευτικά δεν θα φέρει ουσιαστική διαφορά. Μάλλον ΚΚΕ και ΧΑ θα καταπιεί το ένα το άλλο (αν δεν κάνω κάτι 25 οι μεν, 23 οι δε στα ίδια είναι). Οπότε κοινωνικά είναι τρομερό γεγονός που πρέπει να αναλυθεί (φαντάζομαι διδακτορικά κοινωνιολογίας με το case study των ελλαδικών εκλογών του 2012) και να καταπολεμηθεί, ουσιαστικά κι άμεσα έχουμε άλλα θέματα που προέχουν όπως εάν και τι Κυβέρνηση θα προκύψει (μνημονιακή ή αντι-μνημονιακή;)..
6) Σε αυτές τις εκλογές ο λαός ένιωσε και πάλι την τρομοκρατία των κομμάτων. Όπως το είχε ακούσει και τις προηγούμενες φορές. "Χωρίς εμάς δεν θα μπορέσετε.."/"Αν ψηφίσετε άλλον θα δείτε τι έχετε να πάθετε, θα σας δείξω εγώ" κλπ. Ταυτόχρονα όμως ένιωσε και την τρομοκρατία ορισμένων ξένων.. Διαβάζω τον κ. Σόιμπλε: '
Wolfgang Schaeuble, Germany's finance minister, said on Friday that Greece would have to "bear the consequences" if voters elected a government which did not honour agreements forged by the outgoing coalition government'. Όποιος και να είσαι δεν μπορείς να εκβιάζεις τον κόσμο που ψηφίζει. Είναι τελείως πολιτικά λανθασμένο και υποτιμά τον λαό της χώρας. Συμφωνώ κι εγώ στο ότι
το να έχεις αντιμνημονιακή κυβέρνηση όταν έχεις υπογράψει το μνημόνιο κι έχεις πάρει λεφτά από αυτό δημιουργεί μία κάποια ασυμβατότητα. Και προφανώς τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα και προφανώς θα πρέπει να βρεθεί μία λύση που να συμβιβάζει αυτά τα δύο. Αλλά όταν και στο εξωτερικό και στα κόμματα ηθελημένα αγνοούσατε ή κάνατε ότι δεν συμβαίνουν οι διαμαρτυρίες των πολιτών στο Σύνταγμα κι αλλού, θα έπρεπε να περιμένετε πιο πολύ ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο στο μοναδικό μέσο που αφήσατε το λαό να εκφραστεί και να ληφθεί στα σοβαρά υπόψη το τι έχει να πει: στις εκλογές. Οπότε τώρα μην προσπαθείτε να μας τρομοκρατήσετε άλλο γιατί έχουμε περάσει καιρό σε αυτήν την κατάσταση και φοβόμαστε από μόνοι μας ούτως ή άλλως, με όποια κυβέρνηση κι εάν έχουμε. Τουλάχιστον να έχουμε μία που επιλέξαμε εμείς σύμφωνα με τα δικά μας λανθασμένα κριτήρια.
7) Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τύπου τηλεόραση αργοπεθαίνουν. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι μάλλον δεν ενδιαφέρουν πλέον τον κόσμο, και δη τον νεώτερο, τα πάνελ των καλεσμένων που φωνάζουν είναι μάλλον ενοχλητικά και κανείς δεν τα ακούει με προσοχή αλλά μάλλον τα έχει να παίζουν στο background. Τα ΜΜΕ είναι πλέον το ίδιο στον κόσμο τους όσο και οι βουλευτές. Επιπλέον πολύ πιο γρήγορη, άμεση, ουσιώδης και με χαρακτήρα ήτανε η ενημέρωση σε social media, ειδικά στο twitter. Επίσης φέτος η κοινωνική συνάθροιση για το βράδυ των εκλογών έκανε την αλλαγή.. πρώτη φορά τόσο μεγάλο κοινωνικό event η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.. Στροφή στην ποιότητα μετά από Eurovision και ποδόσφαιρα διακρίνω...
8) Αυτό το πενήντα τοις εκατό πριμ για τον πρώτο δεν το έχω καταλάβει πως και γιατί γίνεται, αλλά, ειλικρινά, θα ήθελα να βγει πρώτος ο κ. Τσίπρας όχι τίποτα άλλο αλλά για να δω να γυρνάει μπούμερανγκ η αυθαιρεσία των μέχρι πρότινως πρώτων κομμάτων που τα έχουν προφανώς βρει μεταξύ τους (εξάλλου η ίδια εταιρεία είναι). Σημείωση: το "Τσίπρας" δεν είναι προσωπικό. Είναι "κάποιος-που-που-βγήκε-δεύτερος-αλλά-δεν-είναι-Πασόκ-ή-ΝΔ". Απλά από την άλλη θα είχε πλάκα να έκανε ο Τσίπρας έξω και στον Αντωνάκη "νανανανανανα εγώ δεν το είχα υπογράψει" μιας και μας είχανε πρήξει τότε με το εάν θα υπογράψει ο κύριος Αντωνάκης μας ή όχι. (Αν και ο κ. Τσίπρας μάλλον θα την είχε κάνει με ελαφρά πηδηματάκια από την πολιτική αν ήτανε πρώτος).
9) ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ήταν οι δηλώσεις χθες το βράδυ. Όλοι σαν μαστουρωμένοι ήτανε. Ο Βενιζέλος χαζογέλαγε (πιθανολογώ ότι είχε πάρει ηρεμιστικό), ο Σαμαράς από τον μάγκας με το
'ψηφοδέλτιο αριστούργημα' κατέληξε λυπημένο κουτάβι ήτανε που είχε φάει κλωτσιά. Ο Τσίπρας μας έλεγε (ψιλομαζεμένα ή είναι η ιδέα μου;) ότι κατανοούσε αλλά κατ'εμέ δεν κατανοούσε. (Δεν θεωρώ ότι τα μεγάλα ποσοστά είναι έκφραση εμπιστοσύνης στο ότι ο Σύριζα έχει τις λύσεις. Τα μεγάλα ποσοστά του Σύριζα είναι ενδεικτικά διαμαρτυρίας, ο καθένας ψήφισε το λιγότερο κακό σε σχέση με τα χειρότερα.) Ο Μιχαλολιάκος με έκανε να φοβηθώ. Το ότι η προηγ. κυβέρνηση έδειξε τις φωτογραφίες των οροθετικών γυναικών την προηγούμενη εβδομάδα μαζί με την εικόνα του Μιχαλολιάκου να κουνάει το χέρι είναι επικίνδυνο ποτ πουρί, συνδυάζεται με εικόνες διαπόμπευσης και τρομοκρατίας που δεν θέλω να ζήσω και φοβάμαι μην αναγκαστώ και, δυστυχώς το "εγέρθειτη" προϊδεάζει. Αλλά τα είπα αυτά πιο πάνω. Η κ. Παπαρήγα καμία διαφορά δεν μου έκανε, καμία έκπληξη.. Νομίζω ούτε στο λαό και θα πρέπει επιτέλους να πάρει λίγο προσωπικά το θέμα το ότι είναι σε σχεδόν τα ίδια ποσοστά με βάση τις συγκυρίες. Ο κ. Καρατζαφέρης τέλος... μάλλον μας αποχαιρετά. Πάνε τα αστειάκια και οι δηλώσεις ατάκες. Πάνε και οι κωλοτούμπες.. Κυρίως οι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών με έκανε να αισθανθώ απόλυτα δικαιολογημένη που δεν ήξερα τι να ψηφίσω, που αισθανόμουν ότι κανείς δεν έχει πάρει στα σοβαρά την κατάσταση και δεν είναι σε θέση να πάρει αποφάσεις για το μέλλον μου...
10) Διαβάζω πολλά για τις εκλογές από γνώστες και μη. Οι παραδοσιακά απαισιόδοξοι παραμένουν απαισιόδοξοι. Αυτό που διάβασα και σκέφτηκα πιο πολύ είναι
αυτό του κ. Γεωργακόπουλου. Και μάλλον δεν τα βλέπω τόσο μαύρα. Οι εκλογές έδειξαν πάνω από όλα ότι τα κόμματα δεν μας εκφράζουν πια. Εγώ αυτό κατάλαβα. Ας έβγαινε κάποιος μνημονιακός με άλλη συνταγή ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΕΙ (γιατί οι δύο μεγάλοι δεν ήτανε-->"μεγάλοι": τρόπος του λέγειν) και νομίζω ότι θα το συζητάγαμε πιο πολύ. Αλλά δεν υπήρξε ένα κόμμα που να πει για φορολογία κλίμακας, για επιστροφή κλεμμένων χρημάτων από πολιτικούς και μη, για εκκλησιαστική περιουσία, για κατάργηση πολιτικής ασυλίας, για τα χρήματα από τις μίζες. Ούτε η ίδια η ΝΔ δεν χρησιμοποίησε το γεγονός της φυλάκισης του Άκη. Τα μνημονιακά κόμματα που υπάρχουν αυτήν την στιγμή βρωμάνε από το κεφάλι μέχρι το κόκαλο. Και με βάση αυτό ο λαός τα καταψήφισε.
Μένει να δούμε αν θα έχουμε κυβέρνηση, από ποιον, αν θα είναι μνημονιακή ή αντιμνημονιακή, αν θα ξαναέχουμε εκλογές...
Τέλος ναι, δεν είμαι πολιτικός αναλυτής, δεν έχω πείρα στο θέμα και με λύπη μου παραδέχομαι ότι είναι η πρώτη φορά που ψήφισα έχοντας "μελετήσει" το θέμα από τα 18 μου μέχρι σήμερα. Αλλά έχω άποψη. Και αν μη τι άλλο μπορώ να την εκφράζω.
