Τα βήματα για να παρηγορηθείς ότι μπορείς να ζήσεις λίγο σαν να είσαι στην Πλάκα:
1. Ξυπνάς αρκετά πριν να πρέπει να φύγεις για δουλειά. Η Πλάκα θέλει λίγο χρόνο να χαρείς την στιγμή.
2. Βάζεις να γίνει ελληνικός καφές. Μισή ζάχαρη, μία καφέ για εμένα.
3. Βάζεις κάτι σε νεοκλασσικό σουινγκ να ακούγεται. Μαρίζα Ρίζου, Gadjo Dilo...
3. Βρίσκεις ένα παράθυρο. Κοιτάς την αυλή με τα ποδήλατα απέξω. Ελπίζεις να έχει λίγο ουρανό πάνω όταν γυρνάς το βλέμμα (είναι μέσα Φεβρουαρίου στην Κοπεγχάγη..)
4. Σερβίρεις τον καφέ. Σε φλυτζανάκι του εσπρέσσο έστω, αλλά τουλάχιστον το δικό μου δείχνει από το Παρίσι.
1. Ξυπνάς αρκετά πριν να πρέπει να φύγεις για δουλειά. Η Πλάκα θέλει λίγο χρόνο να χαρείς την στιγμή.
2. Βάζεις να γίνει ελληνικός καφές. Μισή ζάχαρη, μία καφέ για εμένα.
3. Βάζεις κάτι σε νεοκλασσικό σουινγκ να ακούγεται. Μαρίζα Ρίζου, Gadjo Dilo...
3. Βρίσκεις ένα παράθυρο. Κοιτάς την αυλή με τα ποδήλατα απέξω. Ελπίζεις να έχει λίγο ουρανό πάνω όταν γυρνάς το βλέμμα (είναι μέσα Φεβρουαρίου στην Κοπεγχάγη..)
4. Σερβίρεις τον καφέ. Σε φλυτζανάκι του εσπρέσσο έστω, αλλά τουλάχιστον το δικό μου δείχνει από το Παρίσι.
5. Κάθεσαι στο κουζινάκι. Αρχίζεις σιγά σιγά να αισθάνεσαι σαν ταινία του Παπακαλιάτη. Αθήνα, λουλουδιασμένες σκάλες, κάτι τρελλά πάθη, ήλιος στο πρόσωπο, αδιέξοδα..
6. Την στιγμή ακριβώς που νιώθεις πιο έντονα ότι δεν θες να πας στο γραφείο κλείνεις τον υπολογιστή, πλένεις το φλυτζανάκι και φεύγεις...
Και δύο τραγουδάκια για να ακούς στο δρόμο για τη δουλειά:
