Πρωτοβρόχια εν μέσω Αυγούστου

Η ενέργεια της καλοκαιρινής βροχής. Ασυγκράτητη, την πιάνεις στον αέρα. Κάτι υποβλητικό, διαφορετικό ξεκινά. Παλιά αυτό γινόταν τον Σέπτεμβρη στο χωριό, φοράγαμε την μοναδική φόρμα που είχαμε φέρει στις διακοπές και τα αθλητικά μας και πηγαίναμε στις λακούβες της γωνίας. Είχαν κάτι μεγάλες πέτρες που εξείχαν από το νερό, τις κάναμε νησάκια και πλατσουρίζαμε, ευκαιρία ήταν, είχαμε βαρεθεί τον ήλιο και τα μπάνια.. Ήταν το πρώτο σημάδι ότι τα σχολεία θα ξανανοίξουν, κάθε κατεργάρης στον πάγκο του που μας έλεγαν κι οι μεγάλοι κι ένας όρος μέσα στη συμφωνία, μετά το θέρος έρχεται το φθινόπωρο με τα καινούρια σχολικά και τις τσάντες και την μυρωδιά του χαρτιού.

Την αγαπούσα αυτήν την ενέργεια. Αισθάνομουν την σύνδεση με τη γη, την αποδεχόμουν και την περίμενα. Σαν η φύση να σου επιβάλλεται κι εσύ απλά να δέχεσαι τη φυσική νομοτέλεια. Οι σταγόνες της βροχής, τα αδιάβροχα, ο αέρας, το σχολείο, η επιστροφή στην πόλη. Απόλαυση όλως περιέργως ακόμα κι εάν δε θέλαμε να το παραδεχτούμε..

Τα τελευταία χρόνια σαν να έχει αλλάξει ο καιρός σχετικά.. ξαφνικά μας ήρθε το πρωτοβρόχι (ή υστεροβρόχι της φετινής χρονιάς;) 4 Αυγούστου και μέχρι τον Ιούνιο είχαμε πού και πού συννεφιές και μπόρες..Η ενέργεια η ίδια αλλά πιο απειλητική, σαν να σου φωνάζει κάποιος δυνατά να ξυπνήσεις από τον μεσημεριανό ύπνο, ότι ο χρόνος, τα γεγονότα σε κυνηγούν κατά πόδας, ξύπνα κι άρχισε να τρέχεις! Δεν ξέρω αν με πιάνει μανία καταδίωξης, όλα διαφορετικά τα βλέπω όσο μεγαλώνω, ίσως να είναι και τα δημοψηφίσματα, τα Eurogroup κι η ανασφάλεια με τα οικονομικά. Από την άλλη βλέπω τα ανηψάκια μου και λέω, ίδιοι ήμασταν, απλά οι γονείς μας είμαστε εμείς κι οι παππούδες οι γονείς μας.. κι αυτοί είχαν περάσει αρκετές λαχτάρες, χούντα και διχασμός, μεταπολίτευση, είσοδος στην ΕΟΚ και την ΕΕ.. εμείς απλά δεν είχαμε πάρει πρέφα αλλά τα παιδιά πάντα μπροστά κοιτούν, σε περιμένουν να τα μεγαλώσεις με ό,τι καλύτερο έχεις να τους δώσεις, να πιάσουν δουλειά να αλλάξουν τον κόσμο. Λιθαράκι βάζουμε εμείς, λιθαράκι κι οι δικοί μας, λιθαράκι κι οι επόμενοι. Κι οι μπόρες μπορούν με την ενέργεια τους να χτυπήσουν τα λιθαράκια αλλά και το νερό χρειάζεται, χρειάζεται η λάσπη για να χτίσεις και να σταθεροποιήσεις, να τα κάνεις συμαγή να αντέχουν στο χρόνο..

Έξω από το παράθυρο, εδώ στο χωριό άρχισαν να κελαηδούν πάλι τα πουλιά.

Επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάτρας

Στην Πάτρα λοιπόν για ακόμα μία φορά καλοκαίρι, στο σπίτι-καταφύγιο των Καμινίων και την αποθήκη αναμνήσεων από όλα τα καλοκαίρια της ζωής μου..

Αφήνοντας την λυρική διάθεση πίσω, θέλω αυτήν την πρώτη φορά να μιλήσω για μία νέα δραστηριότητα που έκανα εκεί: την Επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών .

Και πως μας ήρθε να το κάνουμε αυτό; Διαφήμιση το Μουσείο δεν έχει δεχτεί πολύ κατά τη γνώμη μου.. Ωστόσο η φανταστική μαμά μου κάπου το είδε σε ένα ντοκιμαντέρ, και τώρα, εν μέσω των καλοκαιρικών διακοπών με παιδιά που φωνάζουν, παγωτά που κολλάνε στο χέρι και αλατισμένα μαγιώ, αποφασίσαμε να κάνουμε την εξόρμηση.

Ιστορικά καταρχήν, να πούμε ότι η Πάτρα για εμένα ανέκαθεν παρουσίαζε ένα κενό στον χρόνο. Τα ιστορικά μνημεία της πόλης (Ωδείο, υδραγωγείο, λουτρά, γέφυρα του Μελίχου) ταιριάζουν περισσότερο με τα  τα ρωμαϊκά χρόνια, το οποίο είναι λογικό: η μικρή απόσταση του φυσικού λιμανιού από την Ιταλία οδηγεί όχι μόνο στην εκμετάλλευσή του αλλά και στην επίδοση προνομίων στους κατοίκους της πόλης...

Κι όμως, η Πάτρα ανήκει στην Αχαϊα.. η ονομασία που κρατάει ως σήμερα υποδεικνύει ότι η πόλη κατοικείτο από Αχαιούς.. τους Αχαιούς όπως τους ονοματίζει ο Όμηρος, παρόλο που εννοεί κατοίκους άλλων πόλεων, όπως οι Μυκήνες... Το αρχαιολογικό μουσείο έρχεται να καλύψει αυτό ακριβώς  το κενό.. μας εξηγεί ότι η περιοχή κατοικείται από πιο παλιά, από την Μυκηναϊκή εποχή και συνεχίζει την Γεωμετρική εποχή, αν και δεν έχει την ίδια ανάπτυξη που γνώρισε στα χρόνια των Ρωμαίων.. Η συμβολή της πόλης κατά τον Πελοπονησσιακό πόλεμο δεν είναι μεγάλη,  πρωτοστατεί όμως στην Αχαϊκή Συμπολιτεία (280 πΧ). Και γιατί ο Όμηρος αναφέρει ως 'Αχαιούς' του Μυκηναίους; Γιατί στην εποχή του Ομήρου ο αχαϊκός πολιτισμός συνεχίζει να υπάρχει  στην Πάτρα, δείχνοντας μια μικρή υστέρηση σε σχέση με τις υπόλοιπες πόλεις..

Αυτά τα ιστορικά, πάμε τώρα στο Μουσείο. Καταρχήν το Μουσείο βρίσκεται στην Εθνική Οδό Πατρών -Αθηνών. Ουσιαστικά παίρνετε ευθεία την Κορίνθου από το κέντρο της πόλης με κατεύθυνση προς Κόρινθο και θα το δείτε στο δεξί σας χέρι.

Εξωτερικά το Μουσείο εντυπωσιάζει: Διακριτά γεωμετρικά σχήματα, διακριτά υλικά, μοντέρνα κατασκευή. 

Είσοδος στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πατρών

Η έκθεση είναι δομημένη σε τρεις θεματικές ενότητες: 1. Ιδιωτικός Βίος   2. Δημόσιος Βίος και 3. Νεκρόπολις.

Ο Ιδιωτικός βίος περιλαμβάνει αντικείμενα της καθημερινότητας, όπως είδη οικιακής μαγειρικής, παιχνίδια, κοσμήματα, μπιμπερό αλλά κι ολόκληρα τμήματα από υπάρχουσες κατοικίες ή εργαστήρια.. Ιδιαίτερα στην περίπτωση των εργαστηρίων παρουσιάζεται επίσης η τεχνοτροπία με την οποία γίνοται διάφορες διεργασίες πχ η χύτευση των μετάλλων, η παραγωγή των κεραμικών λυχναριών ή του γυαλιού, ο διαχωρισμός του λαδιού από το νερό..

Δεξαμενές παραγωγής μούστου στην Αρχαία Πάτρα, στο βάθος τμήμα από οικία

Ψηφιδωτή επιγραφή: 'Πρωινός εξέρχου και μηδεν φοβού' -
 'Κλειδίον εάν απολέσης γείνεται'

Εντυπωσιακότατα επίσης τα διάφορα ψηφιδωτά από οικίες και εμπορικά καταστήματα της εποχής, καθώς και το λουτρό με καταρράκτη ενός πλουσίου...

Ο 'τουριστικός' Οδηγός του Παυσανία - 200 μΧ

Στην ενότητα του Δημοσίου Βίου μας υποδέχεται ο ιστορικός τουριστικός οδηγός του Παυσανία από το 200 μΧ., το τότε οδικό δίκτυο συγκρινέται με το σημερινό και παρουσιάζονται τα μεγάλα τεχνικά έργα της πόλης, όπως η κατασκευή του υδραγωγείου ή γεφυρών, τα νομίσματα ή θησαυροί και ο αμυντικός/επιθετικός εξοπλισμός των πολεμιστών.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι και η τρίτη ενότητα του Μουσείου με την πόλη των Νεκρών. Πέρα από την εκτενή αναφορά στα κτερίσματα, δίνεται μία σαφής περιγραφή των κατηγοριών τάφων της Αρχαίας Ελλάδας (κι όταν λέμε σαφής το εννοούμε, καθώς κάθε τεχνική περιγραφή συνοδεύεται από το αντίστοιχο φυσικό δείγμα εντός του μουσείου).. Παραδείγματα πολλά: θολωτοί και θαλαμωτοί τάφοι, νεκρικά πιθάρια και σαρκοφάγοι (κι εδώ να σημειώσω ότι η σαρκοφάγος παίρνει το όνομά της από την ουσία που χρησιμοποιείται για την κατασκευή της και η οποία έχει την ιδιότητα να λιώνει τις σάρκες σε μικρό χρονικό διάστημα... εντυπωσιακό;;;), ενώ εξηγείται και γιατί δεν ήταν διαδεδομένη η καύση των νεκρών (υψηλό κόστος)..

Άποψη του διαδρόμο του β ορόφου και του πωλητηρίου

Πέρα από τα ίδια τα εκθέματα το Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάτρας προσφέρει επίσης την δυνατότητα, μέσω ενός διαδρόμου στον δεύτερο όροφο, να απολαύσεις από ψηλά τα ψηφιδωτά και τα τμήματα των κατοικιών..

Το μουσείο διαθέτει επίσης πωλητήριο (που ωστόσο δεν δέχεται πιστωτικές, το οποίο είναι κρίμα εφόσον ορισμένα από τα αντικείμενα προς πώληση κοστίζουν πάνω από 100-150 ευρώ), αν και δεν έχει καφετέρια ή εστιατόριο.

Στην δική μας επίσκεψη (πέντε άτομα) ήταν αρκετά εντυπωσιακό το γεγονός ότι σε καθέναν άρεσε περισσότερο κάτι διαφορετικό.. σε άλλον άρεσαν τα ψηφιδωτά, σε άλλον οι σκελετοί και τα κτερίσματα, σε άλλον τα εργαστήρια κι οι διαδικασίες που περιγράφονταν, ενώ όσοι ξέρουν καλά την Πάτρα ενθουσιάζονται με την γεωγραφική τοποθέτηση στους τρέχοντες δρόμους της πόλης.. Ότι και να περιγράψω λοιπόν θα πρέπει να βρείτε την ευκαιρία να πάτε για να ανακαλύψετε μόνοι σας τί θα σας τραβήξει την προσοχή..

Για τον Ιούλιο του 2012 το χρηματικό αντίτιμο για ενήλικα ήταν 4 ευρώ, ενώ τα παιδιά μπήκανε δωρεάν!

Credits: Οι φωτογραφίες με την ευγενή προσφορά του κ. ξαδέρφου μας!!