Ακολουθώντας την συμβουλή κάποιου πήγα κι είδα το (500) days of summer. Η ταινία είναι πολύ καλή, εξιστορεί στιγμές που ο καθένας τις βλέπει διαφορετικά, εστιάζει στο πως το τι αισθανόμαστε χρωματίζει διαφορετικά τα ίδια ακριβώς γεγονότα, στην επιλεκτική μας μνήμη να κρατάμε μονάχα τα καλά ή τα κακά. Εν ολίγοις μου άρεσε τόσο αυτή, όσο και το σάουντρακ που το θεωρώ πολύ καλό.

Κι επί ευκαιρίας επισυνάπτω το βιντεάκι που βρήκα στο youtube (που αλλού) και συνοψίζει ακριβώς αυτό:

Η ουσία είναι ότι εάν κάτι δεν τσουλάει, μήπως είναι καιρός να αρχίσεις να ψάχνεις για κάτι άλλο;;